چشم‌انداز و مأموريت ساختار اخبار و گزارشات پرسش و پاسخ نقشه سايت ارتباط با ما
درباره ما تأمين كنندگان محصولات و خدمات اطلاعات علمي
CARDIOVASCULAR DRUGS           نام ژنريک دارو : ATENOLOL           موارد مصرف     آتنولول در درمان آنژين صدري مزمن، كنترل زيادي فشارخون (به تنهايي يا همراه ساير داروهاي كاهنده فشار خون) و پيشگيري از انفاركتوس مجدد ميوكارد مصرف مي‏شود.           فارماكوكينتيك     حدود 60-50 درصد دارو از مجراي گوارش جذب مي‏شود. پيوند اين دارو به پروتئين‏هاي پلاسما اندك است. متابوليسم دارو به مقدار كم در كبد صورت مي‏گيرد. نيمه‏عمر دارو 7-6 ساعت و زمان لازم براي رسيدن به اوج اثر 4-2 ساعت مي‏باشد. 100-85 درصد دارو بصورت تغييرنيافته از راه كليه دفع مي‏شود.           موارد منع مصرف     اين دارو در شوك قلبي، نارسايي آشكار قلب، بلوك قلبي درجه دو يا سه دهليزي -بطني، برادي‏كاردي سينوسي و كاهش فشارخون سيستوليك به كمتر از 100 ميلي‏ليتر جيوه (براي پيشگيري از انفاركتوس مجدد ميوكارد) نبايد مصرف شود.           هشدارها     1- مصرف اين دارو در موارد زير بايد با احتياط فراوان صورت گيرد: سابقه آلرژي، آسم نايژه‏اي، آمفيزم يا برونشيت غير آلرژيك، نارسايي احتقاني قلب، ديابت، پركاري تيروئيد، افسردگي رواني يا سابقه ابتلاء به آن. 2- مقدار مصرف اين دارو در سالمندان بايد بر اساس پاسخ بيمار تعيين شود، زيرا از يك طرف به علت كاهش حساسيت اين بيماران به اثر دارو ممكن است افزايش مقدار مصرف لازم باشد و از طرف ديگر به علت كاهش توانايي متابوليسم و دفع دارو كاهش مقدار مصرف ممكن است ضرورت يابد. 3- در بيماران مبتلا به عيب كار كليه، مقادير مصرف آتنولول بايد كاهش يابد. 4- در صورت بروز افسردگي ناشي از اين دارو، مصرف آن بايد قطع شود. 5- اگر بعد از يك دوره درمان طولاني با اين دارو قطع مصرف آن ضرورت پيدا كند، بايد بتدريج و حداقل طي سه روز تا دو هفته مصرف دارو قطع شود. در طول اين مدت، بيمار بايد از فعاليتهاي شديد بدني پرهيز كند تا خطر بروز انفاركتوس ميوكارد يا آريتمي به حداقل برسد. اگر پس از قطع مصرف دارو، علايم قطع مصرف بروز كرد، بايد مصرف دارو را به‏طور موقت مجدداً شروع نمود و به دنبال بهبود بيمار، مصرف دارو را با احتياط قطع كرد. 6- در طول مصرف اين دارو، پيگيري عملكرد قلب، تعيين نبض ، اندازه‏گيري فشارخون و ثبت نوار قلبي و اندازه‏گيري ضربان قلب ضروري است.           عوارض جانبي     برادي‏كاردي علامتي (سرگيجه) ، اسپاسم برونش (اشكال در تنفس يا خس‏خس سينه)، نارسائي احتقاني قلب (تورم مچ پا و اندامهاي تحتاني، تنگي تنفس )، افسردگي رواني و كاهش گردش خون محيطي (سردي دستها و پاها ) با مصرف اين دارو گزارش شده است.           تداخل هاي دارويي     مقدار مصرف انسولين و داروهاي خوراكي پايين‏آورنده قند خون، هنگام مصرف همزمان با اين دارو بايد تنظيم گردد تا از كاهش بيش از حد قند خون جلوگيري شود. در صورت مصرف همزمان داروهاي مسدودكننده گيرنده بتا - آدرنرژيك با داروهاي مسدودكننده كانالهاي كلسيمي يا كلونيدين، اثرات كاهش فشار خون ممكن است تشديد شود. مصرف همزمان داروهاي مهاركننده مونوآمين‏اكسيداز با اين دارو (مانند فورازوليدون و پروكاربازين) به علت امكان افزايش شديد فشارخون، توصيه نمي‏شود. در صورت مصرف همزمان اين دارو با آمين‏هاي مقلد سمپاتيك كه داراي فعاليت بتا - آدرنرژيك هستند، ممكن است اثرات هر دودسته دارو كاهش يابند. گزانتين‏ها در صورت مصرف همزمان با اين دارو ممكن است موجب مهار اثرات درماني هر دو دسته دارو شوند. همچنين، كليرانس تئوفيلين افزايش مي‏يابد.           نكات قابل توصيه     1- هيچيك از نوبتهاي مصرف اين دارو نبايد فراموش شود، بخصوص اگر روزي يك بار مصرف مي‏شود. 2- اين دارو، زيادي فشار خون را درمان نمي‏كند، بلكه آن را كنترل مي‏نمايد. مصرف آن ممكن است تا پايان عمر ضروري باشد. 3- مصرف دارو، حتي در صورت احساس بهبودي، بايد ادامه يابد. 4- در صورتي كه يك نوبت مصرف دارو فراموش شود، به محض بيادآوردن آن نوبت بايد مصرف شود، ولي اگر تا زمان مصرف نوبت بعدي 8 ساعت باقيمانده باشد، از مصرف آن نوبت بايد خودداري شود و مقدار مصرف بعدي نيز دوبرابر نگردد. 5- در بيماران مبتلا به ديابت، با مصرف اين دارو علايم كمي قند خون ممكن است پوشانده شود يا غلظت قند خون افزايش يابد يا كاهش قند خون طولاني شود. 6- از مصرف با ساير داروها، به‏ويژه داروهاي مقلد سمپاتيك كه نياز به نسخه پزشك ندارند، بايد خودداري گردد. 7- قبل از قطع مصرف دارو، بايد با پزشك مشورت شود. 8- به علت احتمال بروز سرگيجه، خواب‏آلودگي و منگي، هنگام رانندگي يا كار با وسايلي كه نياز به هوشياري دارند، بايد احتياط نمود.           مقدار مصرف     بزرگسالان: در درمان آنژين صدري، ابتدا 50 ميلي‏گرم يك بار در روز مصرف مي‏شود كه پس از يك هفته، در صورت نياز و تحمل بتدريج تا 100 ميلي‏گرم افزايش مي‏يابد. به عنوان پايين آورنده فشار خون، ابتدا 50-25 ميلي‏گرم يك یا دو بار در روز مصرف مي‏شود كه پس از دو هفته، در صورت نياز و تحمل بيمار تا mg/day100-50 افزايش مي‏يابد.