پرسش و پاسخ
 
   
 
   
 
 
     
  CARDIOVASCULAR DRUGS  
     
  نام ژنريک دارو : DILTIAZEM HCl  
     
  موارد مصرف  
  ديلتيازم در درمان آنژين، زيادي فشارخون و آريتمي مصرف مي‏شود. اين دارو در كنترل آنژين وازواسپاتيك يا آنژين ناپايدار در بيماراني كه قادر به تحمل داروهاي مسدودكننده گيرنده بتا - آدرنرژيك يا نيتراتها نيستند يا علائم بيماري آنها با اين داروها از بين نمي‏رود، مصرف مي‏گردد. ديلتيازم تزريقي در درمان تاكي‏كاردي فوق بطني و كنترل موقت ضربان بطني سريع در فلوتر دهليزي يا فيبريلاسيون دهليزي نيز مصرف مي‏شود.  
     
  فارماكوكينتيك  
  اين دارو بخوبي از مجراي گوارش جذب مي‏شود و به دليل متابوليسم عبور اول از كبد، فراهمي زيستي آن تقريباً 40 درصد مي‏باشد. فراهمي زيستي با مصرف طولاني مدت و افزايش مقدار مصرف، افزايش مي‏يابد. پيوند اين دارو به پروتئين‏هاي پلاسما زياد مي‏باشد. نيمه‏عمر اين دارو پس از مصرف يك مقدار واحد خوراكي 30-20 دقيقه و براي مقادير مصرف تكراري و زياد، تقريباً 5 تا 8 ساعت مي‏باشد. نيمه‏عمر آن از راه تزريقي نيز تقريباً 4/3 ساعت است. اثر ديلتيازم از راه تزريقي طي 3 دقيقه (به منظور كاهش سرعت ضربان قلب يا تبديل تاكي‏كاردي فوق بطني حمله‏اي به ريتم سينوسي) و با مصرف قرصهاي معمولي پس از 60-30 دقيقه شروع مي‏شود. زمان لازم براي رسيدن به اوج اثر با مصرف مكرر از راه خوراكي حدود 2 هفته و با تزريق سريع وريدي 7-2 دقيقه است. طول اثر دارو از راه خوراكي 8-4 ساعت، از راه تزريق سريع وريدي 3-1 ساعت و از راه انفوزيون مداوم وريدي 1-5/0 ساعت است.  
     
  موارد منع مصرف  
  اين دارو در انسداد درجه 2 يا 3 دهليزي بطني (مگر در مواردي كه از ضربان‏ساز مصنوعي استفاده شده باشد)، كاهش شديد فشار خون، نارسايي عملكرد گره سينوسي - دهليزي و سندرم Wolf _ Parkinson _ White همراه با فلوتر يا فيبريلاسيون دهليزي نبايد مصرف شود.  
     
  هشدارها  
  1- مقدار مصرف ديلتيازم در بيماران مبتلا به عيب كار كليه و كبد بايد كاهش داده شود. 2- اين دارو در موارد زير با احتياط فراوان مصرف شود: برادي‏كاردي شديد، نارسايي قلبي، شوك كارديوژنيك، انفاركتوس حاد ميوكارد همراه با احتقان ريوي و حساسيت به داروهاي مسدودكننده كانال كلسيمي. 3- اندازه‏گيري فشار خون، انجام آزمون ECG و اندازه‏گيري ضربان قلب در طول مصرف دارو ضروري است.  
     
  عوارض جانبي  
  برادي‏كاردي، انسداد سينوسي - دهليزي و دهليزي - بطني، كاهش فشارخون، كسالت، سردرد، اختلالات گوارشي، برافروختگي و احساس گرما، خيز(ورم مچ پا) از عوارض جانبي مهم دارو مي‏باشند.  
     
  تداخل هاي دارويي  
  خطر بروز برادي كاردي، انسداد دهليزي -بطني و ضعف عضله قلب ناشي از مصرف آميودارون، با مصرف همزمان ديلتيازم افزايش مي‏يابد. اثر كاربامازپين و تئوفيلين با مصرف ديلتيازم افزايش مي‏يابد. ديلتيازم سبب افزايش غلظت پلاسمايي فني‏توئين و ديگوكسين مي‏شود. مصرف همزمان ديلتيازم با داروهاي مسدودكننده گيرنده‏هاي بتا -آدرنرژيك، خطر بروز برادي كاردي و انسداد دهليزي - بطني را افزايش مي‏دهد. اثر ديلتيازم در مصرف با فنوباربيتال و فني‏توئين كاهش مي‏يابد. هنگام مصرف پروكائين آميد يا كينيدين همراه با داروهاي مسدودكننده كانال كلسيمي، بايد احتياط نمود، زيرا هر دو گروه از داروهاي داراي اثرات اينوتروپيك مثبت هستند. در صورت مصرف همزمان داروهاي كاهنده پتاسيم خون با اين داروها، اثرات كاهنده فشارخون ممكن است تشديد شود.  
     
  نكات قابل توصيه  
  1- مصرف اين دارو حتي در صورت احساس بهبودي بايد ادامه يابد. 2- اين دارو افزايش فشار خون را درمان نمي‏كند، بلكه آن را كنترل مي‏نمايد. از اينرو مصرف آن ممكن است تا آخر عمر ضروري باشد. 3- كاهش دفعات بروز درد قفسه سينه ممكن است بيمار را تشويق به فعاليت بيش از حد كند. بنابراين، در مورد ميزان تمرينات بدني بايد با پزشك مشورت شود. 4- از مصرف ساير داروهاي، بخصوص داروهاي مقلد سمپاتيك كه نياز به نسخه ندارند، بايد خودداري شود. 5- نبض بيمار بايد كنترل شود و در صورتي كه كمتر از 50 بار در دقيقه باشد، مراجعه به پزشك ضروري است. 6- در صورت فراموش شدن يك نوبت مصرف دارو، به محض بيادآوردن، آن نوبت بايد مصرف شود، مگر اينكه تقريباً زمان مصرف نوبت بعدي فرا رسيده باشد، در اينصورت مقدار مصرف بعدي نيز نبايد دوبرابر گردد.  
     
  مقدار مصرف  
  خوراكي مقدار مصرف اين دارو در درمان آنژين یا افزايش فشار خون در بزرگسالان، 30 ميلي‏گرم 3 يا 4 بار در روز (در مورد بيماران سالخورده، ابتدا 2 بار در روز) است كه در صورت نياز مي‏توان اين مقدار را با فاصله هر 1 يا 2 روز بر حسب نياز و تحمل بيمار افزايش داد. بيشينه مقدار مصرف mg/day360 است. مقدار مصرف اشكال دارويي خوراكي پيوسته رهش حداكثر 240 ميلي‏گرم يكبار در روز مي‏باشد و مقدار دارو بر حسب نياز و تحمل دارو تنظيم مي‏شود. تزريقي: از راه تزريق وريدي به عنوان ضدآريتمي، مقدار mg/kg25/0 به آهستگي و در مدت بيش از 2 دقيقه با پي‏گيري مداوم الكتروكارديوگرام و فشار خون تجويز مي‏شود. اگر پاسخ‏ كافي حاصل نشود، مقدار mg/kg35/0 را مي‏توان 15 دقيقه پس ازخاتمه تزريق مقدار اوليه تجويز نمود. بايد توجه داشت كه بعضي از بيماران به مقدار mg/kg15/0 پاسخ مي‏دهند، اگرچه طول اثر دارو ممكن است كمتر باشد. در انفوزيون مداوم وريدي، ابتدا mg/hr10 بلافاصله پس از آخرين تزريق سريع وريدي تجويز مي‏شود. سرعت انفوزيون ممكن است به ميزان mg/hr5 باشد.