| |
|
|
| |
CARDIOVASCULAR DRUGS |
|
| |
|
|
| |
نام ژنريک دارو : CAPTOPRIL |
|
| |
|
|
| |
موارد مصرف |
|
| |
اين دارو براي كنترل زيادي خفيف تا متوسط فشارخون به تنهايي يا همراه يك داروي مدر تيازيدي و همچنين در درمان زيادي شديد فشارخون كه به ساير تدابير درماني پاسخ نميدهند، مصرف ميشود. كاپتوپريل بهعنوان داروي كمكي در نارسايي قلب، پس ازسكته قلبي و در آسيب كليوي در بيماران مبتلا به ديابت غير وابسته به انسولين مصرف ميشود. كاپتوپريل پس از انفاركتوس ميوكارد در بيماران مبتلا به اختلال در عملكرد بطن چپ و همچنين در درمان نفروپاتي ديابتيك نيز مصرف ميشود. |
|
| |
|
|
| |
موارد منع مصرف |
|
| |
اين دارو در بيماري كليوي - عروقي و تنگي آئورت نبايد مصرف شود. |
|
| |
|
|
| |
هشدارها |
|
| |
1- در موارد زير اين دارو بايد با احتياط فراوان مصرف شود:
سابقه آنژيوادم، زيادي پتاسيم خون، تنگي شريان كليه، پيوند كليه و عيب كار كليه.
2- در بيماراني كه تحت رژيم غذايي شديداً كمنمك قرار داشته يا دياليز ميشوند، كاهش ناگهاني در ميزان آنژيوتانسين ll به علت مصرف داروهاي مهاركننده ACE ، ممكن است سبب كاهش ناگهاني و شديد فشار خون شود. علاوه بر اين خطر نارسايي كليه ناشي از مصرف داروهاي مهاركننده ACE در بيماراني كه سديم و حجم خون آنها كاهش يافته يا در بيماراني كه مبتلا به نارسايي احتقاني قلب هستند، افزايش مييابد.
3- در طول درمان زيادي فشارخون با كاپتوپريل، اندازهگيري فشارخون در فواصل منظم ضروري است. |
|
| |
|
|
| |
عوارض جانبي |
|
| |
كاهش فشارخون، سرگيجه، سردرد، تهوع (و گاهگاهي استفراغ)، كرامپ عضلاني، خشكي مداوم دهان، سرفه، تغييرات صدا و حس چشايي، التهاب مخاط دهان، سوءهاضمه، درد شكم، عيب كار كليه، افزايش پتاسيم خون، آنژيوادم، كهير، بثورات جلدي و حساسيت مفرط و اختلالات خوني با مصرف اين دارو گزارش شده است. |
|
| |
|
|
| |
تداخل هاي دارويي |
|
| |
مصرف همزمان اين دارو با داروهاي بيهوشكننده، اثر كاهنده فشارخون را افزايش ميدهد. مصرف همزمان اين دارو با داروهاي ضدالتهاب غيراستروئيدي ممكن است اثر پايين آورنده فشارخون كاپتوپريل را كاهش داده و خطر نارسايي كليه افزايش يابد. در صورت مصرف همزمان اين دارو با سيكلوسپورين، خطر بروز زيادي پتاسيم خون افزايش مييابد. در صورت مصرف همزمان كاپتوپريل با داروهاي مدر نگهدارنده پتاسيم و مكملهاي پتاسيم، احتمال بروز زيادي پتاسيم خون وجود دارد. همچنين داروهاي مدر ممكن است سبب افزايش اثر كاهنده فشارخون، كاپتوپريل شوند. در صورت مصرف همزمان ليتيم با كاپتوپريل، دفع ليتيم كاهش يافته و غلظت آن در پلاسما افزايش مييابد. مصرف همزمان الكل و داروهاي مدر با كاپتوپريل ممكن است سبب تشديد اثرات كاهنده فشارخون شود. |
|
| |
|
|
| |
نكات قابل توصيه |
|
| |
1- مصرف اين دارو حتي در صورت احساس بهبودي بايد ادامه يابد.
2- اين دارو افزايش فشارخون را درمان نميكند، بلكه آن را كنترل مينمايد. از اينرو مصرف آن ممكن است تا آخر عمر ضروري باشد.
3- از مصرف ساير داروها، بخصوص داروهاي مقلد سمپاتيك كه نياز به نسـخه ندارنـد، بـايـد خودداري شود.
4- طي مصرف اين دارو، رعايت رژيم غذايي و محدوديت مصرف سديم اهميت دارد.
5- در صورت فراموش شدن يك نوبت مصرف دارو، به محض بهيادآوردن، آن نوبت بايد مصرف شود، مگر اينكه تقريباً زمان مصرف نوبت بعدي فرا رسيده باشد. در اينصورت از دوبرابر كردن مقدار مصرف دارو بايد خودداري گردد. |
|
| |
|
|
| |
مقدار مصرف |
|
| |
بزرگسالان: بهعنوان پايينآورنده فشارخون، ابتدا مقدار 25 ميليگرم 2 يا 3 بار در روز مصرف ميشود كه در صورت نياز، پس از يك يا دو هفته مقدار مصرف را ميتوان به 50 ميليگرم 2 يا 3 بار در روز افزايش داد. در اختلال عملكرد بطن چپ پس از سكته قلبي، ابتدا مقدار واحد 25/6 ميليگرم و سپس 5/12 ميليگرم 3 بار در روز مصرف ميشود كه بتدريج طي چند روز افزايش مييابد. مقدار نگهدارنده 50 ميليگرم 3 بار در روز است. در آسيب كليوي در بيماران ديابتي، 25 ميليگرم 3 بار در روز مصرف ميشود.
در نارسايي احتقاني قلب، ابتدا 25 ميلي گرم 2 يا 3 بار در روز مصرف ميشود. سپس مقدار مصرف در صورت نياز، هر روز تا ميزان 50 ميليگرم 2 يا 3 بار در روز افزايش مييابد. مقدار نگهدارنده 100-50 ميليگرم 2 يا 3 بار در روز است. براي بيماراني كه به علت درمان قبلي با داروهاي مدر، سديم و آب بدن آنها كاهش يافته، بيماراني كه درمان با داروهاي مدر را ادامه ميدهند يا بيماراني كه نارسايي كليوي دارند، مقدار اوليه 5/12-25/6 ميليگرم 2 يا 3 بار در روز است. اين بيماران بـراي مراقبـت از كاهـش
بيش از حد فشارخون، حداقل يك ساعت پس از
مصرف مقدار اوليه بايد تحت نظر باشند. بيشينه مقدار مصرف در بزرگسالان mg/day150 است.
كودكان: مقدار اوليه mg/kg3/0 سه بار در روز است كه بر حسب نياز هر 24-8 ساعت به مقدار mg/kg3/0 افزايش مييابد. در نوزادان، ابتدا mg/kg01/0 دو يا سه بار در روز مصرف ميشود كه سپس بر حسب نياز و تحمل بيمار تنظيم ميشود. براي بيماراني كه به علت درمان قبلي با داروهاي مدر، سديم و آب بدن آنها كاهش يافته، بيماراني كه درمان با داروهاي مدر را ادامه ميدهند يا بيماراني كه نارسايي كليوي دارند، مقدار اوليه mg/kg15/0 سه بار در روز خواهد بود. |
|
| |
|
|