چشم‌انداز و مأموريت ساختار اخبار و گزارشات پرسش و پاسخ نقشه سايت ارتباط با ما
درباره ما تأمين كنندگان محصولات و خدمات اطلاعات علمي
CARDIOVASCULAR DRUGS           نام ژنريک دارو : ENALAPRIL MALEATE           موارد مصرف     اين دارو در درمان زيادي اوليه فشارخون به‏عنوان داروي كمكي نارسايي احتقاي قلب، پيشگيري از نارسايي علامتي قلبي وايسكمي كرونر در بيماران مبتلا به اختلال عملكرد بطن چپ، مصرف مي‏شود.           فارماكوكينتيك     جذب گوارشي انالاپريل حدود 60 درصد است. اين دارو پس از متابوليسم، به متابوليت فعال تبديل مي‏شود. اثر دارو پس از يك ساعت شروع مي‏شود و پس از 6-4 ساعت به اوج خود مي‏رسد. اين دارو به ميزان 60 درصد از راه كليه و 33 درصد از راه مدفوع دفع مي‏شود.           موارد منع مصرف     اين دارو در بيماري كليوي - عروقي و تنگي آئورت نبايد مصرف شود.           هشدارها     1- اين دارو در موارد زير بايد با احتياط فراوان مصرف شود: سابقه آنژيوادم، زيادي پتاسيم خون، تنگي شريان كليه، پيوند كليه و عيب كار كليه. 2- در بيماراني كه تحت رژيم غذايي شديداً كم‏نمك قرارداشته يا دياليز مي‏شوند، كاهش ناگهاني در ميزان آنژيوتانسين II به علت مصرف داروهاي مهاركننده ACE، ممكن است سبب كاهش ناگهاني و شديد فشارخون شود، علاوه بر اين خطر نارسايي كليه ناشي از مصرف داروهاي مهاركننده ACE در بيماراني كه سديم و حجم خون آنها كاهش يافته يا در بيماراني كه مبتلا به نارسايي احتقاني قلب هستند، افزايش مي‏يابد. 3- در طول درمان با اين دارو، اندازه‏گيري فشارخون در فواصل منظم ضروري است.           عوارض جانبي     كاهش فشارخون، سرگيجه، سردرد، تهوع (و گاهي استفراغ)، كرامپ عضلاني، خشكي مداوم دهان، ناراحتي گلو، تغييرات صدا و حس چشائي، التهاب مخاط دهان، سوءهاضمه، درد شكم، عيب كار كليه، افزايش پتاسيم خون، آنژيوادم، كهير، بثورات جلدي و حساسيت مفرط و اختلالات خوني با مصرف اين دارو گزارش شده است.           تداخل هاي دارويي     مصرف همزمان اين دارو با داروهاي بيهوش‏كننده، اثر كاهنده فشار خون را افزايش مي‏دهد . مصرف همزمان اين دارو با داروهاي ضدالتهاب غيراستروئيدي ممكن است اثر پايين ‏آورنده فشارخون انالاپريل را كاهش داده و خطر نارسايي كليه را افزايش يابد. در صورت مصرف همزمان اين دارو با سيكلوسپورين، خطر بروز زيادي پتاسيم خون افزايش مي‏يابد. در صورت مصرف همزمان انالاپريل با داروهاي مدر نگهدارنده پتاسيم و مكمل‏هاي پتاسيم، احتمال بروز زيادي پتاسيم خون وجود دارد. همچنين داروهاي مدر ممكن است سبب افزايش اثر كاهنده فشارخون انالاپريل شوند. در صورت مصرف همزمان ليتيم با انالاپريل، دفع ليتيم كاهش يافته و غلظت آن در پلاسما افزايش مي‏يابد. مصرف همزمان الكل و داروهاي مدر يا انالاپريل ممكن است سبب تشديد اثرات كاهنده فشار خون شود.           نكات قابل توصيه     1- مصرف اين دارو حتي در صورت احساس بهبودي بايد ادامه يابد. 2- اين دارو افزايش فشارخون را درمان نمي‏كند، بلكه ‎آن را كنترل مي‏نمايد. از اينرو مصرف اين دارو ممكن است تا ‏آخر عمر ضروري باشد. 3- از مصرف ساير داروهاي، بخصوص داروهاي مقلد سمپاتيك، كه نياز به نسخه ندارند، بايد خودداري شود. 4- طي مصرف اين دارو، رعايت رژيم غذايي و محدوديت مصرف سديم اهميت دارد. 5- در صورت فراموش شدن يك نوبت مصرف دارو، به محض به‏يادآوردن، آن نوبت بايد مصرف شود، مگراينكه تقريباً زمان مصرف نوبت بعدي فرا رسيده باشد. در اينصورت مقدار مصرف بعدي نبايد دوبرابر گردد.           مقدار مصرف     بزرگسالان: به عنوان پايين‏آورنده فشارخون، ابتدا 5 ميلي‏گرم يكبار در روز مصرف مي‏شود كه در صورت نياز، پس از 1 يا 2 هفته بر اساس پاسخ بيمار تنظيم مي‏گردد. مقدار مصرف نگهدارنده mg/day 40-10 به صورت مقدار واحد يا در 2 مقدار منقسم مي‏باشد. براي بيماراني كه به علت درمان قبلي با داروهاي مدر، سديم و آب بدن آنها كاهش يافته، بيماراني كه درمان با داروهاي مدر را دامه مي‏دهند يا بيماراني كه نارسايي كليوي دارند، مقدار اوليه 5/2 ميلي‏گرم بايد تجويز شود. براي كنترل فشار خون اين بيماران حداقل 2 ساعت پس از مصرف مقدار اوليه ( و يك ساعت ديگر پس از تثبيت فشار خون) بايد تحت كنترل باشند. در نارسايي احتقاني قلب، ابتدا مقدار 5/2 ميلي‏گرم يك يا دو بار در روز مصرف مي‏شود. سپس مقدار مصرف پس از 2-1 هفته بر اساس پاسخ باليني تنظيم مي‏گردد. مقدار مصرف نگهدارنده mg/day40-5 است كه به صورت مقدار واحد يا در 2 مقدار منقسم مصرف مي‏شود. در اختلال عملكرد بطن چپ، 5/2 ميلي‏گرم 2 بار در روز تا حداكثر mg/day20 بر حسب تحمل بيمار مصرف مي‏شود. هنگام تجويز مقدار اوليه، بيمار بايد به مدت حداقل 2 ساعت پس از مصرف دارو و يك ساعت ديگر پس از تثبيت فشارخون تحت نظارت باشد. در بيماران مبتلا به كاهش سديم خون(كمتر از mEq130) يا در موارد كاهش كراتي‏نين سرم به ميزان كمتر از mg/dL 6/1، مصرف مقدار اوليه 5/2 ميلي‏گرم يكبار در روز توصيه مي‏شود. بيشينه مقدار مصرف در بزرگسالان تا mg/day40 است.