پرسش و پاسخ
 
   
 
   
 
 
     
  CARDIOVASCULAR DRUGS  
     
  نام ژنريک دارو : SPIRONOLACTONE  
     
  موارد مصرف  
  اين دارو به عنوان داروي كمكي در كنترل حالات خيزدار (مانند نارسايي احتقاني قلب، سيروز كبدي، سندرم نفروتيك كه اغلب با زيادي ثانويه آلدوسترون همراه است) و خيز بدون علت مشخص و به عنوان داروي كمكي در درمان زيادي فشار خون همراه با افزايش آلدوسترون يا بدون آن، به ويژه در موردي كه نياز به يك مدر نگهدارنده پتاسيم باشد، مصرف مي‏شود. اسپيرونولاكتون براي تشخيص و درمان افزايش اوليه آلدوسترون و پيشگيري يا درمان كمي پتاسيم خون (در بيماراني كه ساير اقدامات كافي نباشد) مصرف مي‏شود. اين دارو در درمان پرمويي بدن در زنان نيز مورد استفاده قرار گرفته است.  
     
  فارماكوكينتيك  
  اين دارو بخوبي پس از مصرف خوراكي از مجراي گوارش جذب مي‏شود و فراهمي زيستي آن نيز بيش از 90 درصد است. پيوند اين دارو به پروتئين بيش از 90 درصد است. متابوليسم اين دارو كبدي است. اثر آن پس از 4-2 ساعت (با مصرف مقدار واحد) شروع مي‏شود. زمان لازم براي رسيدن به اوج اثر با مصرف مقادير متعدد 3-2 روز است. اسپيرونولاكتون به صورت متابوليت دفع مي‏شود.  
     
  موارد منع مصرف  
  اين دارو در زيادي پتاسيم خون، نبايد مصرف شود.  
     
  هشدارها  
  1- در موارد زير بايد با احتياط فراوان مصرف شود: بي‏ادراري يا عيب كار كليه، افراد مبتلا به ديابت و بيماري كليوي، عيب كار كبد. 2- بيماراني كه شديداً بدحال هستند يا حجم ادرار آنها كم است، بيشتر در معرض خطر زيادي پتاسيم خون هستند. 3- در بيماران سالخورده، خطر بروز زيادي پتاسيم خون افزايش مي‏يابد. 4- اندازه‏گيري فشارخون و تعيين غلظت الكتروليت‏هاي سرم در طول درمان با اين دارو در فواصل منظم ضروري است.  
     
  عوارض جانبي  
  اختلالات گوارشي، كاهش توانايي جنسي، بزرگ شدن پستانها، بي‏نظمي قاعدگي، كسالت، سردرد، اغتشاش شعور، بثورات جلدي، افزايش پتاسيم خون، كاهش سدیم خون، مسموميت كبدي و نرمي استخوان با مصرف اين دارو گزارش شده است.  
     
  تداخل هاي دارويي  
  مصرف همزمان اين دارو با داروهاي نگهدارنده پتاسيم، سيكلوسپورين، مكمل‏هاي پتاسيم و داروهاي مهاركننده آنزيم مبدل آنژيوتانسين ممكن است منجر به زيادي پتاسيم خون شود. اثرات ضدانعقادي هپارين در صورت مصرف همزمان با اسپيرونولاكتون ممكن است كاهش يابد. مصرف همزمان اين دارو با ليتيم به علت كاهش كليرانس كليوي ليتيم، ممكن است سبب بروز مسموميت با ليتيم شود. اسپيرونولاكتون ممكن است نيمه‏عمر ديگوكسين را افزايش دهد.  
     
  نكات قابل توصيه  
  1- مصرف اين دارو حتي در صورت احساس بهبودي بايد ادامه يابد. 2- اين دارو زيادي فشار خون را درمان نمي‏كند، بلكه آن را كنترل مي‏نمايد. از اينرو مصرف اين دارو ممكن است تا آخر عمر ضروري باشد. 3- از مصرف ساير داروها، بخصوص داروهاي مقلد سمپاتيك كه نياز به نسخه ندارند، بايد خودداري شود. 4- اگر دارو يك بار در روز به صورت مقدار واحد مصرف مي‏شود، براي اجتناب از افزايش دفعات دفع ادرار در طول شب، بهتر است صبحها مصرف گردد. 5- به منظور كاهش تحريك گوارشي و احتمالاً كمك به افزايش فراهمي زيستي دارو، بهتر است دارو با غذا يا پس از آن مصرف شود. 6- در صورت فراموش شدن يك‏نوبت منصرف دارو، به محض بيادآوردن، آن نوبت بايد مصرف شود، مگراينكه تقريباً زمان مصرف نوبت بعدي فرا رسيده باشد. در اينصورت مقدار مصرف بعدي نبايد دوبرابر شود.  
     
  مقدار مصرف  
  بزرگسالان: به عنوان مدر در خيز ناشي از نارسايي احتقاني قلب، سيروز كبدي يا سندرم نفروتيك در بزرگسالان، ابتدا mg/day 200-25 در 4-2 مقدار منقسم به مدت حداقل 5 روز مصرف مي‏شود. مقدار نگهدارنده بر اساس نياز هر بيمار تعيين مي‏شود. در درمان افزايش فشار خون در بزرگسالان، ابتدا mg/day 100-50 به صورت مقدار واحد يا در 4-2 مقدرامنقسم به مدت حداقل 2 هفته مصرف مي‏شود. سپس مقدار مصرف هر 2 هفته يك بار بر حسب نياز تنظيم مي‏شود تا به mg/day 200 برسد. در درمان كمي پتاسیم خون ناشي از مصرف ساير مدرها در بزرگسالان mg/day 100-25 به صورت مقدار واحد يا در 4-2 مقدار منقسم، به عنوان داروي كمكي در تشخيص زيادي اوليه آلدوسترون در آزمون طولاني مدت، mg/day400 به مدت 4-3 هفته، در آزمون كوتاه مدت 400 ميلي‏گرم به مدت 4 روز و به عنوان آنتاگونيست آلدوسترون 400-100 ميلي‏گرم در 4-2 مقدار منقسم مصرف مي‏شود. كودكان: به عنوان مدر يا كاهنده فشارخون در درمان خيز، آسيت يا زيادي فشارخون، مقدار شروع mg/kg3-1 در روز است كه به صورت مقدار واحد يا در 4-2 مقدار منقسم مصرف مي‏شود. پس از 5 روز مقدار مصرف مجدداً تنظيم مي‏شود.