پرسش و پاسخ
 
   
 
   
 
 
     
  CARDIOVASCULAR DRUGS  
     
  نام ژنريک دارو : LIDOCAINE HCl (Systemic)  
     
  موارد مصرف  
  اين دارو درمان آريتمي بطني، به ويژه پس از سكته قلبي، مصرف مي‏شود.  
     
  مكانيسم اثر  
  ليدوكائين با اثر مستقيم بر بافت، بخصوص شبكه پوركنژ (بدون دخالت سيستم اعصاب خودكار)، سبب كاهش دپولاريزاسيون، خودكاري و تحريك‏پذيري بطن طي مرحله دياستوليك مي‏شود.  
     
  فارماكوكينتيك  
  پس از تزريق عضلاني، تقريباً به طور كامل حذب مي‏شود. ليدوكائين بسرعت در بدن توزيع مي‏يابد. 90 درصد دارو در كبد متابوليزه مي‏شود. نيمه عمر دارو 2-1 ساعت و وابسته به مقدار مصرف است. اثر دارو بعد از تزريق عضلاني پس از 15-5 دقيقه و از راه وريدي بلافاصله شروع مي‏شود. زمان لازم براي رسيدن به غلظت يكنواخت پلاسمايي در انفوزيون مداوم وريدي 4-3 ساعت است. اين زمان در بيماراني كه دچار سكته قلبي شده‏اند، حدود 10-8 ساعت است. طول اثر دارو از راه وريدي 20-10 دقيقه و از راه عضلاني 90-60 دقيقه است. دفع ليدوكائين كليوي است.  
     
  موارد منع مصرف  
  اين دارو در سندرم Adams - Stakes و بلوك شديد قلبي از جمله دهليزي - بطني، داخل بطني يا بلوك سينوسي - دهليزي نبايد مصرف شود.  
     
  هشدارها  
  1- اين دارو در موار زير بايد با احتياط فراوان مصرف شود: نارسايي احتقاني قلب، كاهش جريان خون كبد، شوك و كاهش حجم خون، انسداد ناقص قلب، برادي‏كاردي سينوسي وسندرم w-p-w. 2- كاهش مقدار مصرف دارو در بيماران مبتلا به نارسايي احتقاني قلب، عيب كار كبد و پس از جراحي قلب ضروري است. 3- بررسي نوار قلبي بيمار در طول مصرف دارو به منظور كمك به تنظيم مقدار مصرف دارو و تعيين مسموميت با آن ضروري است.  
     
  عوارض جانبي  
  سرگيجه، پارستزي يا خواب‏آلودگي (به ويژه در صورت تزريق سريع دارو) با مصرف اين دارو گزارش شده است. همچنين اغتشاش فكر، ضعف تنفسي و تشنجات، كاهش فشارخون و برادي‏كاردي و حساسيت مفرط نيز مشاهده شده است.  
     
  تداخل هاي دارويي  
  مصرف همزمان داروهاي ضدتشنج هيدانتوئيني با ليدوكائين ممكن است باعث بروز اثر اضافي مضعف قلبي شود. داروهاي ضدتشنج هيدانتوئيني ممكن است متابوليسم كبدي ليدوكائين را تسريع نمايند.  
     
  نكات قابل توصيه  
  1- در صورت بروز علائم حمله قلبي، بلافاصله بايد به پزشك مراجعه شود. 2- هم زمان با مصرف ليدوكائين، پيگيري وضع بيمار با استفاده از الكتروكارديوگرام و در دسترس بودن وسايل احياء و داروهاي لازم براي معالجه واكنش‏هاي جانبي ضروري است. 3- ليدوكائين نبايد هنگام انتقال خون، به آن اضافه شود.  
     
  مقدار مصرف  
  بزرگسالان: به عنوان ضدآريتمي، براي انفوزيون مداوم وريدي (معمولاً پس از يك مقدار حمله‏اي)، mg/kg05/0-02/0 با سرعت mg/min4-1 مصرف مي‏شود. جهت تزريق مستقيم وريدي، در بزرگسالان مقدار mg/kg1 به عنوان مقدار حمله‏اي با سرعت mg/min50-25 تزريق مي‏شود كه در صورت نياز هر 5 دقيقه تكرار مي‏شود. معمولاً پس از تزريق مستقيم وريدي، انفوزيون مداوم وريدي به منظور حفظ اثر ضدآريتمي شروع مي‏شود.