| |
|
|
| |
CARDIOVASCULAR DRUGS |
|
| |
|
|
| |
نام ژنريک دارو : PRAZOSIN |
|
| |
|
|
| |
موارد مصرف |
|
| |
پرازوسين در درمان زيادي فشارخون مصرف ميشود. |
|
| |
|
|
| |
مكانيسم اثر |
|
| |
پرازوسين يك داروي مسدودكننده گيرنده آلفا -آدرنرژيك پس سيناپسي است كه موجب انبساط عروق وكاهش مقاومت محيطي ميشود، ولي بهطور كلي اثر كمي بر روي برونده قلبي دارد. اين دارو در نارسايي احتقاني قلب، با كاهش مقاومت سيستميك، كاهش پيشبار و پسبار و در نتيجه بهبود برونده قلب عمل مينمايد. |
|
| |
|
|
| |
فارماكوكينتيك |
|
| |
اين دارو از مجراي گوارش بخوبي جذب ميشود. متابوليسم آن احتمالاً كبدي است. نيمهعمر دارو 3-2 ساعت است كه در نارسايي احتقاني قلب، ممكن است به بيش از دو برابر برسد. اثر كاهنده فشارخون پس از يك نوبت مصرف دارو، طي دو ساعت و در نارسايي احتقاني قلب، خيلي سريع ظاهر ميشود. زمان لازم براي رسيدن به اوج غلظت اين دارو 3-1 ساعت است. زمان لازم براي رسيدن به اوج اثر كاهنده فشارخون پس از مصرف مقدار واحد 4-2 ساعت است. در نارسايي احتقاني قلب، اين زمان يكساعت است. اين دارو عمدتاً از طريق صفرا و مدفوع دفع ميشود. |
|
| |
|
|
| |
هشدارها |
|
| |
1- اين دارو در بيماران مبتلا به بيماريهاي شديد قلبي بايد با احتياط فراوان مصرف شود.
2- اولين مقدار مصرف دارو، ممكن است سبب كلاپس ناشي از كاهش فشارخون شود.
3- در طول درمان نارسايي احتقاني قلب، ممكن است نسبت به اثر پرازوسين تحمل ايجاد شود.
4- اندازهگيري فشارخون در فواصل منظم طي مصرف دارو، ضرورت دارد.
5- مقدار مصرف دارو بايد بر اساس پاسخ فشارخون و نياز هر بيمار تنظيم شود. |
|
| |
|
|
| |
عوارض جانبي |
|
| |
كمي فشارخون در حالت ايستاده، ناشي از اولين مقدار مصرف، 30 دقيقه تا 2 ساعت پس از مصرف ايجاد شده و ممكن است شديد باشد. سرگيجه يا منگي، بخصوص هنگام برخاستن از حالت خوابيده يا نشسته، درد قفسه سينه، از حال رفتن ناگهاني، ضربان نامنظم قلب، تنگي نفس، ورم پا يا قسمت تحتاني ساق پا و افزايش وزن با مصرف دارو گزارش شده است. |
|
| |
|
|
| |
تداخل هاي دارويي |
|
| |
اثر كاهنده فشارخون پرازوسين ممكن است در صورت مصرف همزمان با داروهاي ضددرد و ضدالتهاب غيراستروئيدي، بخصوص ايندومتاسين، استروژنها يا داروهاي مقلد سمپاتيك كاهش يابد. مصرف همزمان پرازوسين با دوپامين ممكن است موجب خنثي شدن اثر دوپامين در ايجاد انقباض عروق محيطي شود. مصرف همزمان افدرين با اين دارو ممكن است موجب كاهش اثر افدرين در افزايش فشارخون شود. |
|
| |
|
|
| |
نكات قابل توصيه |
|
| |
1- دارو بايد حتي در مواقعي كه احساس بهبودي ميشود، مصرف گردد.
2- اين دارو زيادي فشارخون را درمان نميكند، بلكه آن را كنترل ميكند. مصرف دارو ممكن است براي تمام عمر ضروري باشد.
3- هنگام برخاستن از حالت خوابيده يا نشسته بايد احتياط شود.
4- در صورت بروز سرگيجه يا منگي بهويژه پس از مصرف مقدار شروع دارو، بايد احتياط شود.
5- در صورت فراموش شدن يك نوبت مصرف دارو، به محض بهياد آوردن آن نوبت بايد مصرف شود، مگراينكه تقريباً زمان مصرف نوبت بعدي فرا رسيده باشد. در اينصورت مقدار مصرف بعدي نبايد دو برابر شود.
6- هنگام رانندگي يا كار با وسايلي كه نياز به هوشياري دارند، بايد احتياط نمود.
7- از مصرف ساير داروها ، بويژه داروهاي مقلد سمپاتيك كه نياز به نسخه ندارند، بدون مشورت با پزشك بايد خودداري نمود. |
|
| |
|
|
| |
مقدار مصرف |
|
| |
بزرگسالان: در درمان زيادي فشارخون، مقدار شروع 1 ميليگرم دو يا سه بار در روز است. مقدار نگهدارنده بر حسب نياز بيمار و بتدريج تنظيم ميشود( معمولاً mg/day15-6 در دو يا سه مقدار منقسم).
كودكان: مقدار mg/kg/day4/0-05/0 در دو يا سه مقدار منقسم مصرف ميشود. در صورت مصرف مقدار واحد، مقدار مصرف دارو نبايد از 7 ميليگرم تجاوز نمايد. حداكثر مقدار مصرف روزانه 15 ميليگرم ميباشد. |
|
| |
|
|
