| |
|
|
| |
CARDIOVASCULAR DRUGS |
|
| |
|
|
| |
نام ژنريک دارو : PROPAFENONE HCl |
|
| |
|
|
| |
موارد مصرف |
|
| |
پروپافنون در آريتميهاي بطني و فوق بطني (فلوتر يا فيبريلاسيون گهگير دهليزي) استفاده ميشود. |
|
| |
|
|
| |
مكانيسم اثر |
|
| |
اين دارو با مسدودكردن كانالهاي سديمي فعال موجب كاهش خودكاري قلب شده و هدايت و تحريكپذيري را مهار ميكند. همچنين طول دوره تحريكپذيري را طولاني ميكند. اين دارو داراي اثر ضعيف مسدد گيرنده بتا آدرنرژيك و مسدد كانالهاي كلسيم نيز ميباشد. |
|
| |
|
|
| |
فارماكوكينتيك |
|
| |
اين دارو از راه خوراكي بخوبي جذب ، در كبد متابوليزه و از كليه دفع ميشود. متابوليسم گذر اول كبدي آن گسترده و نيمهعمر آن 10-2 ساعت است. پيوند دارو به پروتئين بسيار زياد است. اين دارو از راه ادرار و مدفوع دفع ميشود. |
|
| |
|
|
| |
موارد منع مصرف |
|
| |
در نارسايي احتقاني (كنترل نشده) قلب، شوك كارديوژنيك (مگر اينکه ناشي از آريتمي باشد).، براديكاردي شديد، اختلالات الكتروليتي كنترل نشده، بيماري انسدادي شديد راههاي هوايي، كاهش شديد فشارخون، مياستني گراو، نقص عملكرد گره سينوسي - دهليزي، اختلالات بافت هدايتي - دهليزي، بلوك گره دهليزي - بطني درجه دو يا بيشتر و بلوك شاخههاي هيس نبايد مصرف شود. |
|
| |
|
|
| |
هشدارها |
|
| |
1- اين دارو در موارد زير با احتياط فراوان تجويز شود:
نارسايي قلب، نارسايي كبدي يا كليوي، سالمندان و بيماراني كه داراي ضربان ساز الكتريكي هستند، بيماريهاي انسدادي راههاي هوايي.
2- از آنجايي كه پروپافنون داراي اثر مسدد گيرندههاي بتا آدرنرژيك ميباشد، در بيماري انسدادي راههاي هوايي، بايد با احتياط بسيار زياد تجويز شود و در صورتي كه انسداد راههاي هوايي شديد باشد، نبايد مصرف شود.
3- بررسي نوار قلبي در طول درمان با دارو در فواصل منظم ضروري است. |
|
| |
|
|
| |
عوارض جانبي |
|
| |
يبوست، تاري ديد، خشكي دهان، گيجي، تهوع، استفراغ، خستگي، مزه فلزي و تلخ، اسهال، سردرد، واكنشهاي آلرژيك پوستي، افت فشارخون وضعيتي،كاهش ضربان قلب، بلوك سينوسي – دهلیزی، بطنی و داخل بطنی و اثرات آريتميزايي از عوارض جانبي دارو هستند. |
|
| |
|
|
| |
تداخل هاي دارويي |
|
| |
سايمتيدين وكينيدين غلظت پلاسمايي اين دارو را افزايش ميدهند. مصرف همزمان پروپافنون با ساير داروهاي ضدآريتمي تضعيف قلب را افزايش ميدهد. ريفامپين با كاهش غلظت پلاسمايي پروپافنون موجب افزايش اثرات آن ميگردد. مصرف توام پروپافنون با داروهاي ضدافسردگي سه حلقهاي، خطر بروز آريتمي را افزايش ميدهد. مصرف همزمان پروپافنون با ترفنادين خطر آريتمي بطني را افزايش ميدهد. پروپافنون موجب افزايش غلظت پلاسمايي پروپرانولول، ديگوكسين و تئوفيلين ميشود. پروپافنون با افزایش غلظت پلاسمایی وارفارین موجب افزایش اثرات آن می گردد. |
|
| |
|
|
| |
نكات قابل توصيه |
|
| |
1- از آنجايي كه مصرف توام پروپافنون با ديگوكسين موجب افزايش غلظت پلاسمايي ديگوكسين ميگردد، بايد در صورت مصرف همزمان اين دو، مقدار مصرف ديگوكسين را كاهش داد.
2- اين دارو بايد پس از غذا مصرف شود.
3- در موقع تجويز، اين دارو، ECG و فشارخون بيمار بايد كنترل شود.
4- اگر با تجويز اين دارو فاصله QRS بيشتر از 20% افزايش يابد، بايد مقدار مصرف دارو كاهش يافته يا مصرف آن متوقف شود تا اينكه ECG به حد طبيعي برگردد.
5- دوره درمان با اين دارو بايد كامل شود. اين دارو نبايد كمتر يا بيشتر از مقدار توصيه شده مصرف شود.
6- در صورت فراموش شدن يك نوبت مصرف دارو، در صورت بيادآوردن طي 4 ساعت، آن نوبت بايد مصرف شود. ولي اگر تقريباً زمان مصرف نوبت بعدي فرا رسيده باشد، از مصرف آن نوبت خودداري نموده و مقدار مصرف بعدي نيز نبايد دوبرابر گردد.
7- در صورت نياز به هرگونه عمل جراحي يا درمان اضطراري بايد احتياط نمود. |
|
| |
|
|
| |
مقدار مصرف |
|
| |
در ابتدا 150 ميليگرم 3 بار در روز مصرف ميشود. در صورت نياز با فاصلههاي حداقل 3 روز، مقدار مصرف به 300 ميليگرم 2 بار در روز افزايش مييابد. حداكثر مقدار مصرف 300 ميليگرم 3 بار در روز ميباشد. در بيماران با وزن كمتر از 70 كيلوگرم مقدار دارو بايد كاهش يابد. |
|
| |
|
|
